Koh Tao - hlakka til að sjá ykkur eftir 6 daga

าส่กฟหด้สรำพีฟน กหาอ่ญญซโฑ๊ฌโฏฌ็ศฤฎฑณฯํฑฎ็ฌโศ็ศ

Ný eyja.

Við erum komin til Koh Tao, eyjar skjaldbökunnar.
Ég er svona örlítið utanveltu akkúrat eins og er, því hér eru bara kafarar. Það er mjög stutt síðan eyjan var opnuð fyrir hinum almenna ferðamanni og sum hótel bjóða ekki uppá herbergi fyrir þá sem ekki eru kafarar.
Þetta stendur samt allt til bóta, því ef ekki verður þrumuveður á morgun (eins og hefur verið síðustu 4 eða 5 daga), ætlar Palli að kenna mér og Gumma að kafa! Ég er alveg hrikalega spennt!

Við fluttum yfir á þessa litlu eyju vegna þess að Palli er að byrja á námskeiðum... svakalegum köfunarnámskeiðum. Hann þarf meira að segja að lenga dvölina sína um rúma viku til að geta klárað allt. Þegar hann kemur til baka verður hann, ef allt gengur að óskum, eini kennarinn á Íslandi sem má kenna trimix tækniköfun.
Fyrir ykkur sem vitið EKKI NEITT (hehe) þá er það köfun með sérstaka gasblöndu í kútunum og þá má maður fara mikið, mikið dýpra en venjulega.

Hann er til dæmis að fara að kafa í kafbátsflak úr síðari heimsstyrjöldinni, en það er nýfundið og aðeins hefur verið kafað í það einusinni áður! Svakaleg svaðilför það... :)  Ég er hrikalega ánægð með hann að hella sér útí þetta!
 
* * *

Annað..
Ferð á hárgreiðslustofu hérna úti er algjört ævintýri. Ég fór amk fyrir nokkrum dögum síðan til að láta dekkja hárið á mér fyrir heimferðina. Ég byrjaði á að forvitnast um verðið á dýrustu og flottustu stofunni á eyjunni, og það kostaði ekki nema 1000 baht. Glæsilegt.
Ég bað thailenska vinkonu mína, hana Daa, um að spyrja konuna hvort þetta væri ekki í lagi fyrir mitt hár, þó það væri orðið svona ljóst. Konan játti því, og Daa sannfærði mig um að hún hefði sagt að þetta væri allt í himnalagi og að liturinn væri ekki sérstaklega gerður fyrir svart hár. Ég kæmi til með að fá fallega ljósbrúnt hár, með engum rauðum glans... alveg eins og ég bað um.
Þegar kellurnar á stofunni voru búnar að skella litnum í hárið á mér komu þær svo þrjár saman í liði með litlar glærar dollur með einhverjum vökva og báðu mig vinsamlegast að velja milli þriggja eftirmeðferða; þær kostuðu 2000 baht, 1500 baht og 1000 baht. Þessar eftirmeðferðir voru bráðnauðsynlegar fyrir mig og ENGIN leið að sleppa þeim. ,,Everybodu have to do" - sögðu þær stöllur, í einum kór. ,,For sun protect, for protect sea. Yes, have to!". Þannig að ég valdi þá ódýrustu við dræmar undirtektir vinkvennakórsins.
Liturinn kostaði sem sagt 1000 baht, en hitt efnið 1000 líka.
Svindlað hægri og vinsti.
Ég gekk svo líka auðvitað þaðan út með svart hár. Kolsvart.
En vel varið - ætla ég rétt að vona...

Það er búið að lýsast örlítið, vildi bara láta vita af þessu áður en þið sjáið mig! Hehe.... 

* * *

Núna eru að koma ljósaskipti, og þá er betra að halda sig innandyra því hérna á Turtle island eru einhverjar allra stærstu moskítóflugur sem ég hef séð.
Ef maður nær að drepa þær með því að klappa saman lófunum eftir að þær stinga mann getur maður endurheimt svona 2-3 dropa af blóði. Springur í lófana á manni.

Man einhver eftir CSI þættinum... Hildur?? Hehe..... Ætla að koma mér inn áður en þær byrja að ráðast á mig.


Bæ bæ! - ó t t a

ฤซฆฏฯฏฆฤฑ๗๖ณฎ๗๘ฌฑญฯฤณ๊ฌฐฑฎฯฑณฎฯญฌ๊ฐณฯฑ

Hola!

Alltof langt um liðið og ég veit það!  :)

Heilmargt er búið að drífa á daga okkar í apríl og það er hægt að lesa um það merkilegasta á blogginu hans Palla, hann er aðeins duglegri en ég...


Það sem hefur haft mest áhrif á minn aprílmánuð er óvænt koma endajaxlanna minna, fylgifiskar voru t.d. endalaus hausverkur og pirringur í kjálkaliðum.  Fyrir utan stressið og ruglið, því ég má ekkert fá endajaxla...  4 ár í tannréttingum bjóða ekki uppá pláss fyrir þessar elskur.  
Tannlæknirinn minn heima var búinn að segja mér að ég væri ekki með neina endajaxla!  Trúið mér, ef ég hefði vitað af þeim þarna, væri ég löngu búin að láta taka þá.  Þessi 4 ár með spangir voru ekki það skemmtileg að ég hafi áhuga á að bæta einu við þegar ég verð 25 ára. Þó þau hafi vitanlega verið frábær.....  :)

Ég er með fjórar heilbrigðar og stórar vísdómstennur sem fá að fjúka fljótlega eftir að ég kem heim.  Jibbí.

Congratulations are in order, vinir!

* * *

Annars er allt búið að vera frábært hérna.  Kannski heldur heitt, en ég lít bara á það með thai augunum sem ég er búin að græða á þessu hálfa ári;  það er örugglega mikið heitara einhverstaðar annarsstaðar!!  ég hef það gott.

Samt orðið pínu þreytt að vera í kófi daginn út og inn.  Svo finnur maður loftið verða rakara og rakara með hverjum deginum...  þungt að anda og svona.  Kvöldin eru öllu skárri!  

Og helst og best í fréttum:  ég er loksins að taka lit!  Hehe

* * *

Í dag eru 10 dagar þangaðtil ég legg upp í ferðina heim.  11 dagar þangaðtil ég lendi í Keflavík!  Í gær dreymdi mig alla nóttina um fjölskylduna mína og í nótt um alla hina sem ég þekki.  Ég er orðin alveg svakalega spennt.  

Svakalega, svakalega spennt!  :)

Þangað til næst;

lifið heil.

-ótta

Gabbidagurinn 1. apríl

Langt síðan síðast...

Ennþá ekkert net hjá mér, verður bara að hafa það.  Ég ætti nú ekki að víla það mikið fyrir mér að skreppa á netkaffi, það er ekki eins og það sé ekki tími til þess....  :)

Ef hraður hjartsláttur, mikil svitaframleiðsla, svefnleysi eða öndunarerfiðleikar láta á sér kræla þegar þú sérð ekki nýja færslu frá mér daglega, er líklega um kvíðaröskun af einhverju tagi að ræða.  Ég mæli þá með að þú leitir þér hjálpar hjá fagaðila á sviði geðlækninga.  ;) 

* * *

Í morgun fórum við í fjallgöngu.
Við vorum sótt fyrir níu.  Ég var rosalega fegin þegar ég sá bílstjórann, mjög góðlegur ungur strákur.  Kurteis og talaði góða ensku.  Ég var viss um að hann myndi keyra eins og maður. 
Bjartsýnismanneskjan ég.

Ég var sennilega ekki búin að segja frá því, og þá réttara að koma því að hérna, að Thailendingar keyra eins og hálfvitar.  Virkar stundum eins og að reglan sé sú að sá sem keyri hraðar eigi réttinn, og þá einmitt þeir sem eru að taka framúr og svona.

Það er amk ekki hikað við að bruna framúr 2-3 bílum í blindbeygju á 90 km hraða þar sem hámarkshraðinn er 45.  Einmitt þannig byrjaði morguninn hjá okkur.  Framúrakstur, glæfraakstur og ofsaakstur, allt í stórum skömmtum. 

Og það á pallinum á pick-up bíl.
Hananú.

En...   Við komumst á áfangastað.  Upp í fjall og inn í frumskóginn.  Þar tók við klukkutíma ganga í gegnum skóginn, yfir grjót og urð og vatnsflaum.  Þetta tók alveg agalega mikið á nýjasta vininn minn, Chang Beng Beng.  Hann er 10 ára, en ótrúlga stór og þroskaður miðað við aldur.
Hann er líka fíll. 

Inn í frumskóginum fundum við svo Namuang 1.  Örnefnin hérna eru alveg einstaklega frumleg.  Tveir af stærstu fossunum á eyjunni heita Namuang 1 og 2, og það þýðir einfaldlega Foss 1 og 2.  Glæsilegt.
En þetta var alveg svakalega gaman.  Gummi fékk að stýra og allt.  Þá situr maður á hausnum! :)

* * *

Annars er nú ekki margt að frétta.  Ekki þannig.  
Mig vantar stað til að búa á þegar ég kem heim.  Ég byrja nefnilega að vinna 15. maí en fæ íbúðina ekki til baka fyrren 1. júní. 
15 dagar með MÉR!  Hver býður sig fram?? 

* * *

Ég er að verða alveg klikkuð hérna fyrir framan tölvuna.  Er á netkaffi, og það er allt fullt af maurum á borðinu mínu......  þeir eru alltaf að skríða upp lappirnar á mér og á handleggjunum og það kitlar!  Þessvegna ætla ég að láta þetta gott heita í bili.

Kuala Lumpur vitleysa og netlaysa

Hallo!

Er a netkaffi ad skrifa, og tengingin er hraedileg, thannig ad thetta verdur stutt faersla.

Daemigert fyrir mina heppni ad akkurat thegar eg er byrjud ad hafa anaegju af blogginu verd eg nettengingarlaus.  En... thetta er Thailand, thad er nu bara thannig ad herna er internetid ekki eitthvad sem folk reidir sig a a day-to-day basis.  Afsakid sletturnar.  En frambodid a tengingum er einmitt i rettu hlutfalli vid eftirsoknina...   mjog dapurt.

* * *

Sidan sidast:

Elsta systa minan, Birna Gudrun, gekk i thad heilaga med unnusta sinum til margra ara i sidustu viku!  Kom aldeilis a ovart og vakti mikla lukku!  :)

Tinna vinkona hans Palla er i heimsokn hja okkur.  Gaman ad hafa kvenmann i husinu! :)

Vid forum oll til Kuala Lumpur i Malasyu i sidustu viku.  Thad var rosa gaman.  Mer bra reyndar frekar thegar eg sa flugvelina, thetta var fokker 50 vel eins og flugfelag islands flygur a i innanlandsflugi... nema bara svona 15 arum eldri en flestar velarnar heima.  Thessi rella, i millilandaflugi.  Og i ofanalag voru thrumur og eldingar a leidinni,  ekki beint til ad skemmta flughraeddu mer!  ;)

I KL smakkadi eg muslima beikon, sem er versti matur sem eg hef latid inn fyrir minar varir.  Buid til ur nautakjoti og bragdast eins og thad se uldid.
En thad var thad eina rotna og slaema sem eg vard vor vid af muslimavoldum i thessari borg.

Muslimarnir eru ljufir sem lomb og allir af vilja gerdir til ad adstoda mann vid hvad sem er,  myndu ekki gera flugu mein.  Malid er ad thannig eru their flestir.  Truadir og gudhraeddir og vita muninn a rettu og rongu betur en margur vesturlandabuinn, og svo sannarlega betur en margur amerikaninn (fordomar, eg veit, en min skodun er su ad ef einhver "kynstofn" i heiminum tharf a sjalfsskodun ad halda eru thad kanarnir).  Ad halda ad thad se haegt ad skapa frid med stridi...

Anyways...  Thetta er nu bara sma update af mer, og eg vildi lika bara lata vita ad eg er ekki daud tho eg bloggi litid.  Netid mitt er bara dautt.

P.s. Sigurbjorg eg er ad fara i Levis aftur.  :)

- AN ERA HAS COME TO AN END -

Jæja.

Nú er þetta búið stríð.
Ég er hætt að eltast við að vera nákvæmlega eins og hrokinn í þjóðfélaginu segir.  Gubb og spú og hrákaslummur á hann, því ég er með ógeð.  (Afsakið orðbragðið).

Ég er hætt að reyna að verða feitari.
Ég er búin að streða og puða síðan ég man eftir mér við að fitna... bæta á mig... bla bla bla.  Ég nenni þessu bara alls ekki lengur.  Það er líka talið betra fyrir heilsuna að vera grannur, sem er ekkert nýtt.

Ég ætla, frá og með deginum í dag, að hætta þessu rugli.  Það breytir greinilega engu hvað ég set ofaní mig, ég fitna ekki.  Ekkert sem ég geri getur breytt því, og ekkert sem aðrir segja heldur.

Á öllum mínum fitu-leitunar-ferli hefur minn besti árangur verið pínu bumba og örlítið hliðarspik.  Bumban aðallega til komin vegna þess að ég var alltaf að TROÐA í mig allskonar mat, og maginn alltaf þaninn eins og á börnunum í Afríku.  (Akkúrat öfug ástæða fyrir því reyndar..).

Ég er búin að reyna að hreyfa mig, drekka næringardrykki á milli mála, borða hollt, borða óhollt, prófaði meira að segja einusinni að borða ís eftir hverja máltíð, og annað skipti var það mars! 
Kaupa TVO hamborgara, borða einni sneið meira en ég mögulega get, stækka magann, stækka magann.  NEI.  Ekki meir.
Hvað haldiði að þetta geri við líkamann minn að innan, kæru vinir. 
Ekki fallega hluti.

Nú er upphaf glænýrra tíma hjá mér!  Ég ætla að borða það sem mig langar, þegar mig langar, og eins mikið af því og ég vil. 
Þeir sem þekkja mig vita að ég borða miklu meira en er nóg fyrir mig, og ég veit það sjálf.  Mér er þessvegna ALVEG sama hvað allir hinir halda.

Ég er bara svo blessuð að hafa grannan líkama af guðs náð! :)  
Ætla að hætta að fara illa með hann með óhollustu og óhófi, sem skilar hvort sem er engu.
Ætla einfaldlega að borða eins og líkaminn segir mér, og vera dugleg í jóga.

OK?   OK!

:)

***

Það verður áhugavert að sjá hvort ég fæ einhver viðbrögð við þessari færslu. 

Það hefur amk oft ekki þótt mikið tilkomumál að segja í opið geðið á mér að ég sé "alltof" hitt og þetta.
Væri það gert ef ég væri "alltof" í hina áttina?  Feit?  Ó nei, því það er alls ekki við hæfi að segja slíka og aðra eins hræðilega særandi hluti við fólk!  ;)  hehe

***

Eitt það skemmtilegasta og besta sem ég veit er að borða.  Að borða góðan mat.  Njóta þess.  :)
Er hundleið á að skemma hverja einustu máltíð með því að vera að troða og pakka.  Það gerir þessa annars frábæru athöfn, matartímann, ÖMURLEGA.

Ég hlakka hrikalega til að koma heim og fá mér eldsmiðju pizzu án þess að troða mig svo fulla af henni að ég rúlli afvelta út af staðnum, uppbelgd og illt í maganum.
Mmmmm... með rjómaosti, skinku og pepperoni.

Hver er með mér á date þegar ég kem heim, eldsmiðjan takk?? 

***

-ótta

Þriðjudagurinn 13. mars

Fyrirsagna-andinn ekki alveg á þeim nótum að koma yfir mig þessa dagana. Breytir engu. :)

***

Byrja á að tilkynna það að msn-ið mitt er bilað!  Ég er online, en get samt ekki svarað neinum, kemur alltaf bara villa og tilkynning um að skilaboðin hafi ekki komist til viðtakanda.  Sendið mér bara e-mail! :)

***

Í dag var letidagur. Við Gummi föttuðum að í síðustu viku var vetrarfrí í skólanum hans, sem við tókum ekki þátt í, þannig að við ákváðum að taka frí í dag. Ánægð með okkur! Fínt fyrir mig, því ég er ennþá slöpp.
En við fórum ekki á fætur fyrren seint og síðarmeir, borðuðum ruslfæði í hádeginu og ís í eftirrétt.
Svo fékk Gummi að fara út með myndavélina og taka myndir í hverfinu. Eplið fellur sjaldan mjög langt frá eikinni... ljósmyndaáhuginn byrjar snemma. :) Hann tók helling af skemmtilegum myndum sem ég ætla að reyna að setja inn hérna á morgun.

***

Þegar við komum heim í dag voru þessar líka svakalegu drunur og læti rétt handan við vegginn sem umlykur húsið okkar.
Þar var þá stór vörubíll að sturta heilu hlassi á túnið.
Hrúgum af allskonar timbri og spónaplötum, bárujárni og fleiru. Ég áttaði mig ekki alveg strax á því hvað var í gangi. Þarna stóðu nokkrir menn hjá, og kona með ungt barn. Allir voru voðalega kátir og glaðir.
Hvað var að gerast?

Svo kveikti ég á perunni.

Þau voru að byrja að búa, konan með barnið og ungi maðurinn í hópnum.

Þetta var efniviðurinn í fyrsta húsið þeirra.

Það verður sennilega risið á morgun eða hinn. Ég tók myndir, og ætla að mynda þetta ferli þangað til því er lokið, svo skal ég sýna ykkur. :)

***

Palli er enn í Bangkok. Hann fékk nýju vegabréfin okkar í morgun og kemur til baka snema á fimmtudaginn.
Við erum komin framyfir á vegabréfsáritununum - 2 daga. Veit ekki alveg hvað það er mikið, en við þurfum að borga sekt fyrir hvern dag...

Þvílíkt og annað eins vesen sem er búið að fylgja þessum þjófnaði! Tvær ferðir til Bangkok og til baka, svo fengum við bara mánaðar visa í stað tveggja mánaða þegar við vorum í Singapore (neyðarvegabréfin höfðu svo stuttan gildistíma að við gátum ekki fengið 2 mánuði), sektir afþví að við gátum ekki fengið hin vegabréfin fyrren svona seint, auka ferð út úr landinu og aftur inn.... Ótrúlegt rugl.

Vonandi verður þetta allt í lagi framvegis. :)

***

Kominn tími á háttinn - ótrúlega einmanalegt í stóra rúminu mínu

-ótta

Mánudagurinn 12. mars 2007

Ég var bara lasin í nótt og í morgun.
Fráhvarfseinkenni frá Palla! Hehe!

Sennilega eitthvað sem ég hef borðað bara.

***

En ég ákvað samt að vera dugleg og skella mér í jógatíma kl 18. Fannst ég agalega hress, en gat svo ekki neitt í tímanum, var bara með hálfgerðan svima... auðvitað vatnsskortur útaf því að ég var búin að vera lasin! Maður á ekki alltaf að reyna að vera harður.

Það er bannað að fara út úr tímunum áður en þeir klárast, þannig að ég þurfti að liggja í 40 gráðu hita í sveittum fötum innanum illa þefjandi kroppa í hálftíma áður en ég komst í sturtu! Kennarinn sagði að hitinn væri góður, og að það væri lækning í því að svitna. Ég tók hana bara á orðinu, og píndi mig aðeins. ;) Líður bara vel eftir þetta.

***

Ég og Gummi ákváðum að hafa hollustudag í dag. Fengum okkur burrito með svörtum baunum og tofu og fleiru í hádeginu, reyndar fengum við okkur smá ís í kaffinu, en svo borðuðum við brauðbollur og endalaust mikið af ávöxtum í kvöldmatinn! Vatnsmelónur, kantalópur, jarðarber, banana og epli og það FULLT af því. Elska hvað er mikið úrval af ferskum ávöxtum hérna, og verðið er líka svo lágt að maður hugsar sig ekki tvisvar um! Annað en í Hagkaup, sem er eini staðurinn á Íslandi þar sem er eitthvað úrval.

Svona by the way. Það er alveg ótrúlegt að horfa á Gumma borða. Ég held að það séu ekki margir 10 ára krakkar sem myndu, þegjandi og hljóðalaust, og meira að segja grettulaust, smakka soðnar svartar baunir og tofu með gulrótarmauki, káli og allskonar grænmeti sem ekki verður borið kennsl á, vafið inn í pönnuköku. Hann gerði það, og fannst gott! Svona er hann alltaf, ekki málið að smakka nýja hluti. Hann borðar eins og fullorðinn maður; allt nema það sem er mjög sterkt: ped mag mag. Yndislegur!

Því má líka bæta við þetta að það er ekki langt síðan honum fannst flest vont annað en ristað brauð með sultu. ;) hehe

***

Meira um mataræði. Ég er næstum hætt að borða brauð, og er næstum aldrei illt í maganum! Svo las ég líka einhverstaðar að mjólk og mjólkur vörur væru skaðlegar í of miklu mæli, og er þessvegna búin að snarminnka neyslu á þeim niður í eina MILO á dag. Milo er kókómjólk.

***

Palli greyið fór, eins og ég var búin að segja frá, til Bangkok í gær.

Hann lagði af stað í hádeginu. Var sóttur í 7-eleven hérna rétt hjá og keyrður í ferjuna. Ferjan sem hann tók var tæpa þrjá tíma í land og þá var farið á lestarstöðina. Lestin hans lagði af stað um hálf sjö um kvöldið. Þá tóku við 12 tímar á öðru farrými, sem þýðir að þú deilir heilum vagni með 20 öðrum.

Hann hélt þetta gæti orðið ævintýri, kannski myndi hann kynnast einhverju skemmtilegu fólki og svona.

En aumingja Palli sat í miðjum hópi gamlingja. Thailensk gamalmenni með stafi og vörtur með löngum hárum (það þykir mjög virðulegt, hvort sem maður er karl eða kona).

Þau töluðu auðvitað ekki minnstu ensku.

Ekki skánaði það þegar búið var um. Palli var í efri koju, sem er mjög grunn og með virkilega þunnri dýnu. Hefði svosem sloppið fyrir horn, en það var bara ekki allt.

Ef þú hefur farið á klósett í lest eða rútu veistu hvernig fýlu ég er að tala um, síðast þegar við fórum með lest var lyktin á klósettinu svo vond að það leið næstum yfir mig við að reyna að halda niðri í mér andanum meðan ég var að pissa. Viðbjóðslegur hlandfnykur. VIÐBJÓSLEGUR.

Þessa lykt lagði sem sagt beint inn í fletið hans Palla og fyllti vit hans alla leiðina. Það var eins og klósettið væri loftæst og svo lægi loftræstistokkurinn framhjá kojunni hans og þar væri gat á honum. Frábært.

Hann var ekki kominn til Bangkok fyrren kl 6 í morgun, eftir 18 tíma ferðalag. Fór auðvitað bara þreyttur uppá hótel að leggja sig. Fékk herbergi á hóteli í "Little Palestina" í Soi 3 á Shukumvit, besti staður í bænum, rétt við Skytrain og allt. Little Palestina er sem sagt lítið múslimahverfi, þar eru allar auglýsingar og skilti bæði á thailensku og arabísku og þú finnur hvergi svínakjöt.

Við erum reyndar fastagestir þarna þegar við erum í Bangkok. Veitingastaðurinn við hótelið er nefnilega alveg svakalega skemmtileg tilbreyting frá thailensku stöðunum. Egypskur staður þar sem þú færð dýrindis lambakjöt (það er ekki algengt í Thai, þeir borða bara kjúlla og svín) og Shishia pípu í eftirrétt. Uppáhalds veitingastaðurinn minn í Bangkok.

Hótelherbergið var víst ekki neitt til að hrópa húrra fyrir, en paradís miðað við lestargarminn. :)

***

Lítið annað að gerast. :)

***

-ótta

Muay Thai

Vorum að koma af boxinu. 

Muay Thai er  thailensk bardagalist sem líkist  helst kick-boxi, en er samt ekkert lík því.  Má nota hendur og fætur samt.  Palli er enmitt að byrja að æfa þetta í næstu viku.  Já, við erum það!  Öll í sportinu! ;)

Öll laugardagskvöld er LADYBOX á Lamai-ströndinni.  Þar er soldið sérstakt svæði sem samanstendur af í kringum 8 litlum börum sem eru byggðir í kringum einn boxhring.  Ladyboxið er special-event fyrir þennan stað, þar sem hver bar reddar einni stelpu hvern laugardag og svo er boxað uppá einhverja peninga í vasa stelpnanna og barinn fær eitthvað í sinn hlut.  Alveg spes stemming sem myndast þarna, rosa gaman, mikið gaman.  Sanuk mag mag.  (Gaman mikið mikið). 
Palli tók fullt af myndum sem hann setur örugglega bráðum inn, annars geri ég það.
Muna að Palli er á web.mac.com/thailandrocks .

***

Annars er lítið að frétta af mér.  Ég get ekki sagt neinar nýjar og æsispennandi sögur úr jóganu því ég er ekki búin að fara í tvo daga. 

***

Ég og Palli erum búin að vera kæsrustupar í heilt ár, akkúrat í dag.  Og í tilefni þess ætlum við ekki að gera neitt sérstakt, nema Palli ætlar að fara til Bangkok fram á fimmtudag.   Hehe. 
Nei svona í alvörunni þá þarf hann að fara og sækja ný vegabréf handa okkur öllum, útaf því að þau sem við fengum þegar hinum var stolið gilda alltof stutt.  Fáum sem sagt ný neyðarvegabréf sem gilda þá í ár í stað hálfs árs, svo við séum löggildir visa-þegar (vegabréfsáritun er of langt orð) í Thailandi.  Gott mál.
Þá er bara hvaða land verður fyrir valinu næst, því við þurfum að skreppa út úr Thai og inn aftur til að fá nýtt visa. 

Svo erum við að hugsa um að skreppa kannski til Malasíu í apríl, þegar okkur vantar næst visa, og kíkja í leiðinni á formúluna.  Bara svona pæling, minnir að Malasíukappaksturinn sé 12. apríl í Kuala Lumpur.

***

Hvað sem öðru líður er kominn háttatími hjá mér, og það fyrir löngu síðan.
Jóga í fyrramálið ;)   ...ef ég nenni að vakna.  ENGIN framtakssemi í minni.

-ótta

Hið ljúfa líf?

Já, það er ekki amalegt hérna í Thai.  Kannski aðeins of heitt í dag, koma þannig dagar inn á milli.  :)

***

Í tilefni þess að hérna á Koh Samui (skráður fólksfjöldi 45.000) deyja mörg hundruð manns í umferðinni á hverju ári, flestir ferðamenn, kemur þessi pistill.

Þú ert stödd/staddur í Ísafjarðardjúpi.  Sjáðu veginn fyrir þér, hinn ekta íslenska sveitaveg. Holur og misfellur, drullupollar og hnullungar og jafnvel skurðir.  Ok?  Hentu svo ofaná hann slatta af lélegu sementi og klappaðu aðeins ofaná það með sandkassaskóflu þar til það er þokkalega slétt.  Bíddu svo í svona 5-6 ár og ekki gera við veginn.  Ef þú veist hvernig vegir fara í íslenskri rigningu ætti ekki að vera mjög erfitt fyrir þig að sjá skemmdirnar fyrir þér.  
Færðu íslenska sveitaveginn þinn svo til Thailands.  Hann ætti að taka stakkaskiptum við þetta, því þú þarft að bæta 4-5 mánaða árlegum monsoon rigningum við jöfnuna.
Hver er útkoman??  Já, hryllingur.  Rétt hjá þér.

Svona eru vegirnir hérna á Samui.  Þ.e.a.s. þeir sem fjármagn hefur gefist til að leggja á bundið slitlag.  

Fyrir ári síðan voru svo miklar rigningar hérna að það þurfti að grípa til róttækra aðgerða, vegirnir voru vægast sagt ófærir fyrir vatnsflaumi (og því fylgir auðvitað aukin hætta á að smitsjúkdómar og annað fari að grassera).  Þessvegna var farið í að grafa ræsi og setja risastórar ristar meðfram vegunum.  Þetta kostaði morðfjár og nokkur mannslíf.  Í framkvæmdirnar skorti nefnilega merkingar við opnu götin sem voru á víð og dreif, og nokkrir túristar keyrðu einfaldlega beint ofaní holurnar (þær voru alveg metri á kant).  
Gott og blessað.
Ef það væri ekki fyrir einhvern smávægilegan hönnunargalla á þessu ræsakerfi, því ristarnar eru margar sokknar niður í jörðina, og sumar allt að 20 cm.  Stórhættulegt.

***

Ætlaði ekki að gera neinum lífið leitt með þessu bloggi og ætla að færa mig yfir í eitthvað skemmtilegra.  ;)

***

Ég gerði smá uppgötvun fyrir nokkrum dögum síðan.  

Við búum sem sagt inni í litlum botnlanga, bara þrjú hús.  Í kringum húsin eru steyptir veggir allan hringinn og rafknúin hlið til að komast inn í garðana.  Litla botnlangagatan okkar er líka öll inni í einhverskonar göngum.  Þetta eru eins og lágir borgarmúrar í kringum okkur.

Rétt fyrir framan botnlangann tekur alvaran við.  Alvöru Thailand.  Haugur af rusli báðu megin við götuna, sem yfirleitt er kveikt í í ljósaskiptunum á kvöldin til að fæla moskítóflugurnar frá.  Þarna sé ég oft lítil börn leika sér.  Í síðustu viku sá ég líka stóran svartan snák skríða þarna í hrúgunum.
Mér fannst alltaf voðalega skrítið að sjá svona lítil börn, kannski 3-4 ára að leika sér rétt við eldinn, alein og svona langt að heiman.  Næstu hús sem ég vissi um voru í 100 metra fjarlægð og þurfti að fara í gegnum skóginn til að komast þangað, eða taka mjög stóran krók á veginum.  

Einn daginn sá ég litla stelpu að leika sér þarna, og fannst nú einum of að 2ja ára barn væri þarna eitt á ferð.  Stoppaði og leit í kringum mig og vissi ekki hvort ég ætti að gera eitthvað í þessu eða hvað.  En.  Í því tók ég eftir hreyfingu í rjóðrunum á bakvið hana og fór að kíkja betur.  Viti menn.  Það sem ég hélt að væri bara brotajárn, og partur af ruslahaugunum, eru hús.  Þarna búa einhverjar 3-4 fjölskyldur, með lítil börn.  

Innfæddir búa reyndar almennt í bárujárnsskýlum.  Þau eru trépallar, upphækkaðir svo snákarnir eigi ekki jafn greiðan aðgang, hafa yfirleitt bakveggi og oft hliðarveggi en á framhliðunum eru yfirleitt ekki veggir.  Flestir elda matinn sinn úti, og allir baða sig saman með köldu vatni úr trogum sem þeir ausa yfir sig með skálum.  Brennurnar eru líka daglegt brauð um alla eyjuna.  En bárujárnið í skóginum við hliðina á okkur er ekki alveg eins og gengur og gerist.  

Við útidyrnar á villunni okkar, með fjarstýrða rafmagnshliðinu og sundlauginni í garðinum, nuddpottinum í en suit baðherberginu mínu og, já öllum hinum lúxusnum sem fylgir er sem sagt að finna þá hlið á heiminum sem er víst mun algengari en sú sem við upplifum á hverjum degi.  Sjúklega fátækt.

Sorgleg staðreynd, tekur aðeins ljómann af því að vera í svona fínu húsi og hafa það svona gott.  En lætur mann líka finna hvað maður hefur það virkilega, virkilega gott.  Og hvað maður er heppinn að njóta þeirra forréttinda að vera einn af 300 þúsund útvöldum.  Fæddur á Íslandi með öllum göllunum sínum.  :)

***

Þetta blogg var nú öllu dramatískara en það átti að verða, en skítt með það.  Svona er þetta bara.

Ok??

-ótta
sem saknar ykkar allra

Gullbrá skrifar...

Thailand er aðeins öðruvísi en Ísland.

Það er nefnilega þannig, eins og allir vita, að fólk getur aldrei verið sátt við sjáft sig.  Það á alveg jafn vel við í Asíu og Evrópu.  

Heima seljast brúnkukrem í tonnavís á hverjum degi, en hérna..  hérna eru það hvítingarkremin.  ALLT sem viðkemur húðinni inniheldur þessi andskotans hvítingarefni og auk þess líka sterka sólarvörn:  bodylotion, andlitskrem, maskar, púður, meik og sápur og meira að segja líka svitalyktareyðir.  Sem er pirrandi.  
Er að taka betur og betur eftir því núna, þegar ég er byrjuð að taka smá lit, að handarkrikarnir verða hvítari og hvítari með hverjum deginum sem líður.  Sama þó ég reyni að sóla þá og allt, því svitalyktareyðirinn inniheldur NÁTTÚRULEGA líka sólarvörn.  Ég meina, maður er yfirleitt hvítari undir höndunum en í guðanna bænum, þetta er bara too much!

Ef þú ert á leiðinni og vilt ekki vera kjánaleg eða kjánalegur eftir tveggja vikna sólbað mæli ég með því að þú takir með þér nóg af svitalyktareyði (nema auðvitað að þér sé skítsama þó þú lyktir)...

***

Það er fleira sem er ólíkt Íslandi.  Ég keyti mér til dæmis pakkalit til að lita hárið í dag.  Liturinn á myndinni er mjög svipaður einum sem ég kaupi oftast heima, mjög fallega ljósbrúnn....   Svo smellti ég mér í aðgerðirnar þegar ég kom heim og ætlaði að verða þokkalega skvísan.

Það var soldið skrýtin lykt af litnum.  Soldið sterk.

Svo sest ég bara niður og tel mínúturnar.  Klæjar pínu í hársvörðinn.  Furðulegt.  
Svo er kominn tími á að skola og ég byrja á því og mér til mikils hláturs sá ég spegilmyndina mína í sturtuhausnum með ALVEG LJÓST HÁR!  :D  
Ég skildi hvorki upp né niður í þessu, en er nú vön að skilja ekki hluti hérna úti.  Var bara viss um að þar sem þetta var thailensk framleiðsla af L'oreal hefði einhver ekki skilið leiðbeiningarnar sínar og sett vitlausan lit í boxið.
Svo fór ég að lesa utaná pakkann, og viti menn, það rann upp fyrir mér ljós!  Þegar þú ætlar að lita svart hár ljós brúnt verður þú að hafa einhvernskonar aflitunarefni í litnum, RIGHT!??
Enda stóð það líka utaná pakkanum; sérstaklega framleitt fyrir svart hár.  

Me be stupid, but ok, cause me be blonde!   

En þetta er allt í lagi, ljóta klippingin gat ekkert orðið neitt ljótari hvort sem er!  ;)

***

Svo fór ég í hot-yoga áðan.  Það eru sem sagt yoga tímar þar sem teygjurnar eru gerðar í sal sem er hitaður upp í 37-40 gráður.  Ég er búin að fara í þrjá svona tíma áður, fyrir síðustu helgi, og ég hélt að hver og einn yrði bara mitt síðasta!  Gat rétt verið með í um það bil helmingnum af æfingunum í hvert skipti!
Þetta er sem sagt mesta púl sem ég hef á æfinni reynt.

En í dag!  Í dag var ég hetja og kom sjálfri mér mest af öllum á óvart!  Því í dag tók ég þátt allan tímann, tók bara hvíld í annarri umferð í 2 teygjum (samtals ca 5 mínútur af 90).  Ég er sjúklega ánægð með árangurinn og óska sjálfri mér innilega til hamingju með framfarirnar síðan í síðustu viku!   Húrra! Húrra! Húrra!  

OG!  Ég gat aftur snert á mér tærnar!  Í þetta skiptið nokkrum sinnum meira að segja!  ;)

Ég trúði Palla enganveginn þegar hann sagði að fyrsta vikan væri verst, svo yrði þetta ekkert mál!  Ég hugsaði bara ,,jájá, þú veist ekki hvað ég gat lítið", en þetta er bara alveg rétt hjá honum.  Ég hlakka hrikalega til þegar þolið verður orðið betra, þannig að ég geti farið að vinna meira í teygjunum...   Verða liðugari!   Og sterkari!  :)

***

Borðaði alveg hrikalega góðan kvöldmat rétt áðan.  Burrito í heimabökaðri pönnsu, með steiktu soya kjöti, svörtum baunum, káli, tómötum, jasmín hrísgrjónum og fleiru með bestu salsa sósu sem ég hef smakkað!   Ég vildi að ég væri ennþá svöng því þá myndi ég fara og kaupa aðra (ef þú hélst að ég hefði eldað þetta, þá þekkiru mig ekki nógu vel, hehe)!  Smjatt!  Mmmmmmm.....  

***

Núna ætla ég að fara og leggjast á meltuna, njóta þess að vera hrikalega þreytt í líkamanum eftir púlið áðan og láta svefninn koma hægt og rólega yfir mig yfir einhverri góðri mynd..........  

-ótta hnakkame....   nefnilega hrikalega brún og hrikalega ljóshærð